Tekst: Foke van Bentum
Foto's: Titus Brein
Aftermovie: Stefan de Jong, Blauwborstmedia
Perspectivistische lenigheid
Het Beatrixtheater was gehuld in de sfeer van de musical Moulin Rouge. Voor het NVRG-congres waren de molen en de olifant afgedekt, het zou teveel afleiden van waar wij ons deze dag op concentreerden: perspectivistische lenigheid. Een term waar menig keynote- en workshopgever vandaag over zou struikelen. Uiteraard sprak Lammert Kamphuis, de eerste keynote, de woorden vloeiend uit want hij heeft de term uitgevonden. Maar eerst trapte dagvoorzitter Frénk van der Linden af met een relationele ijsbreker: kijk iemand die je niet kent 10 seconden in de ogen. Dit is langer dan het aantal seconden dat partners elkaar dagelijks in de ogen kijken, nl. 9 seconden. Frénk hield een kort interview met NVRG-voorzitter Fridus van der Weijden en vroeg hem wat hij hoopte dat deze dag ging losmaken. “Perspectivistische lenigheid is onze goudmijn”, zei Fridus, “dit is waar we goed in zijn. We hebben een essentiële rol in zorgteams en ik hoop dat we er nog beter in worden.”
Filosoof en theoloog Lammert Kamphuis bood ons een rond verhaal met een persoonlijke inslag over zijn kerkelijke achtergrond, een thema dat zowel het startpunt als het einde van zijn lezing vormde. Het was een boeiende introductie op het thema van vandaag. Hij schreef er een boek over – Verslaafd aan ons eigen gelijk. We zien vaak goed dat anderen vastzitten in hun eigen gelijk maar dat we er zelf in vastzitten is toch wat lastiger om te zien. Kamphuis ziet polarisatie als coping mechanisme in het omgaan met onzekerheid. Belangrijke tegenpolen in zijn lezing waren pragmatisme en dogmatisme. Lenigheid is pas een prestatie als je ergens voor staat. Het wordt pas een uitdaging in een conflict. Hij gaf ons tips voor meer lenigheid, zoals het bouwen aan baobab-bomen. Bij deze bomen ontmoeten mensen met verschillende achtergronden elkaar. Wat zijn onze baobab-bomen, waar ontmoet je mensen met verschillende achtergronden? Juist: in de zorg, in bibliotheken en in de kerk. Dit zijn plekken waar je vanuit meerdere perspectieven kunt kijken en denken.