Wie is Ina?
Ik ben Ina Kockmann, inmiddels 62 jaar en vanaf 1994 lid van de NVRG.
Van oorsprong ben ik maatschappelijk werker. Via een training systeemgericht werken van de Raad van de Kinderbescherming kwam ik in aanraking met systeemtherapie. Dat sprak me heel erg aan. Ik ben de opleiding gaan doen bij Joep Choy en Edu van der Velden. Tegenwoordig ben ik teamleider Zorg bij de Forensische Polikliniek van Dimence. Binnen de NVRG ben ik nu meer dan zeven jaar actief voor de Toelatingsadviescommissie (TAC). Per januari 2020 neem ik afscheid van de TAC.
Welke ontwikkelingen springen eruit als je terugkijkt op de afgelopen jaren?
Alweer enige jaren geleden is de structuur van het onderwijs grondig veranderd. Je hebt nu het BaMa-stelsel (bachelor-masterstelsel). Verder is er een enorme diversiteit aan opleidingen gekomen. Dat maakt het boeiend. Je moet goed uitzoeken hoe een opleiding in elkaar zit, door wie deze gegeven wordt en welke vooropleidingseisen gesteld zijn, bijvoorbeeld.
Als commissie zijn we in de loop der jaren anders gaan werken. In het begin kwam de TAC een keer in de drie maanden bij elkaar in Amsterdam. We spitten dan alle aanvragen van dat kwartaal door. Nu reageren Paul [Pijnenborg, tevens lid van de TAC] en ik per mail op de dossiers die Foke van het bureau NVRG aan ons doorstuurt. We hebben onderling veel telefonisch contact. Het proces is efficiënter geworden. Voor ons, maar ook voor mensen die een aanvraag doen. Ze worden veel sneller geïnformeerd of hun aanvraag wordt gehonoreerd.
De TAC ziet per definitie de aanvragen die in een “grijs gebied” vallen. Op welke basis stel je een advies op?
Elke aanvraag is maatwerk! Je zet bij elk dossier eigenlijk je rechercheurspet op: welke vooropleidingen worden genoemd en wat zijn dat voor opleidingen? Hoe wordt een aanvraag onderbouwd? Welke route heeft iemand afgelegd?
Het is veel googelen en onderzoek doen. Er zijn mensen die bijvoorbeeld lang geleden een opleiding hebben gedaan die toen wel voldeed maar inmiddels toch wat is verouderd. Of mensen hebben in het buitenland gewoond en hebben daar een opleiding gedaan. Dan ga je na of die opleiding voldoet aan bepaalde Europese normen.
Als NVRG zijn we het kwaliteitsregister voor systeemtherapie en willen we de kwaliteit van onze leden natuurlijk handhaven. Dat betekent dat je niet zomaar uitzonderingen kunt maken maar bij elke aanvraag goed gefundeerd advies uitbrengt aan de directeur.
Je neemt binnenkort afscheid van de TAC en we zoeken dan ook nieuwe leden voor de commissie. Wat maakt het voor leden leuk om actief te worden voor de TAC en hoeveel tijd kost het je gemiddeld?
Ik vind het uitpluizen en onderzoek doen ontzettend interessant! Er gebeurt veel in de opleidingswereld en ik vind het leuk om daarvan op de hoogte te blijven.
Elke aanvraag is anders, ook van toonzetting. Soms leggen mensen op bijna ontroerende wijze uit waarom ze achter het gedachtengoed van de vereniging staan en graag lid willen worden. Er zijn mensen die een heel zakelijke aanvraag indienen of zoals laatst, een compleet fotoalbum meesturen van alle boeken die ze gelezen hebben. Steeds word je weer verrast.
Is het sexy om lid te zijn van de TAC? Nee, niet echt. In feite doe je aan dossieronderzoek. Het is echter een heel belangrijke taak binnen de vereniging omdat je rechtstreeks betrokken bent bij het borgen van de kwaliteit.
De TAC heeft meerdere leden nodig. Paul kan het niet alleen want er zijn elke week nieuwe aanvragen en bovendien heb je elkaar nodig om te overleggen en scherp te houden. Het kost me gemiddeld twee uur per week. Ik doe mijn ‘huiswerk’ meestal een uurtje op maandag- en dinsdagavond zodat mensen snel een reactie krijgen.
Ik heb het jaren met veel plezier gedaan!
Interesse?
Lijkt het jou leuk om lid te worden van de TAC? Neem dan zo snel mogelijk contact op met Foke van Bentum, bureau NVRG via nvrg@nvrg.nl of 020-6123078. Je kunt ook contact opnemen met Ina Kockmann als je nog wat meer wilt weten over de TAC. Wil je haar benaderen? Laat het weten via nvrg@nvrg.nl.