Vanuit de BVRGS (Belgische Vereniging voor Relatie- en Gezinstherapie en Systeemcounseling) was Cinthe Lemmens, bestuurslid van de BVRGS, aanwezig. Ze is al acht jaar betrokken bij NFTO en is sinds een jaar bestuurslid van de EFTA-NFTO.
De NFTO (National Family Therapy Organisations) is een van de drie kamers binnen de European Family Therapy Association (EFTA), waarbij 31 nationale organisaties zijn aangesloten. De bijeenkomst draait om meer dan ontmoeting: kennis delen, samenwerken rond praktijk en onderzoek en elkaar versterken in de maatschappelijke en professionele positionering van systeemtherapie.
Eenendertig landen betekent ook 31 geschiedenissen, zorgstelsels, politieke werkelijkheden en posities van systeemtherapie. Duitsland liet als gastland zien hoe systemisch denken tot in de basis van (private) psychiatrische en psychosomatische klinieken kan worden georganiseerd. Andere landen brachten heel andere vragen mee: erkenning, financiering, opleiding, onderzoek, oorlog, veiligheid, gelijkwaardigheid en social justice. Daaronder liep een thema dat moeilijk te negeren is: macht. Wie bepaalt wat goede zorg is? Welke kennis krijgt gewicht? Waar gaat geld naartoe? Wie krijgt toegang tot behandeling, erkenning of invloed?
De verschillen tussen Europese landen zijn groot. Opleidingen, registratie, wetgeving en financiering zijn overal anders georganiseerd. Tegelijkertijd was de herkenning groot. Veel verenigingen zoeken naar manieren om relationeel en contextueel denken zichtbaar te houden in zorgsystemen die gemakkelijk individualiseren. Ook vragen rond kwaliteit, onderzoek, professionele identiteit en de invloed van geld en macht kwamen steeds terug.
Bijzonder indrukwekkend waren de bijdragen uit Oekraïne. Een voorbeeld over het wel of niet isoleren van een huis maakte duidelijk hoe maatschappelijke omstandigheden doorwerken in alledaagse keuzes. Investeren in een toekomst op een plek waar je misschien moet vertrekken, verbindt gezin, veiligheid, economie en politiek. Het laat zien waarom systeemdenken ook buiten de therapiekamer van betekenis is.
De ontmoeting met andere landen liet ons ook opnieuw kijken naar Nederland. De NVRG heeft veel ervaring met kwaliteitsborging, opleiding en verschillende professionele routes en heeft daarmee ook iets te delen. Tegelijk kunnen ontwikkelingen elders ons helpen om onze eigen keuzes opnieuw te bekijken. Europa hoeft daarbij niet één model te worden. Juist verschillen kunnen leerzaam zijn. Daar zit voor NVRG & BVRGS-leden de winst van NFTO: sneller toegang tot kennis, onderzoek en internationale ervaring, leren van routes die elders al zijn bewandeld en onze ontwikkelingen beschikbaar maken voor anderen. De volgende stap is misschien om sommige vragen langer vast te houden dan één jaarlijkse bijeenkomst.
Wat ons vooral bijblijft, zijn de gesprekken, de humor, de nieuwsgierigheid en de onverwachte ontmoetingen. Misschien ligt daar de kracht van NFTO: niet dat we allemaal hetzelfde worden, maar dat we onze verschillen voor elkaar beschikbaar maken. En tussen alle gesprekken, nieuwe gezichten en indrukken door bleef één vraag hangen: wat kunnen we samendoen wat we als afzonderlijke landen niet alleen kunnen?
Reacties
Log in om de reacties te lezen en te plaatsen